Τα Top 20 τραγούδια της δεκαετίας σύμφωνα με το CultZine

Στο CultZine έχουμε ένα πρόβλημα.Τα pc και τα laptop μας κρασάρουν ταυτόχρονα κ γι’αυτό και κατά διαστήματα χανόμαστε…Λίγο πριν το 2010 όμως είμαστε εδώ!

Θα θέλαμε να διευκρινήσουμε οτι το Τοπ 20(ή και περισσοτέρων) τραγουδιών σε καμία περίπτωση δεν είναι σημείο αναφοράς της δεκαετίας που μας αποχαιρετά, είναι όμως μερικά απο τα πιο πολυακουσμένα κ αγαπημένα μας τραγούδια και σίγουρα δυσκολευτήκαμε να τα διαλέξουμε ανάμεσα σε πολλά άλλα…

Shack: (‘Οχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά, πάνω κάτω όμως κ λίγο παραπάνω απο 20 και χωρίς αρίθμηση για ευνόητους  λόγους…)

Singles/ Tracks of the decade

Do You Realize – The Flaming Lips

Perfect Blue – The Wedding Present

Hate Then Love – The Dears

Your Charms – Cinerama

Finding You – The Go Betweens

Paint the moon – The Czars

Our Mutual Friend -The Divine Comedy

Hold on, hold on – Niko Case

A Secret Place – Yann Tiersen & Stuart A.Staples

Live with me – Massive & Terry Callier

Hurt – Johnny Cash

The greatest – Cat Power

The Rip – Portishead

Again – Archive

Neighboorhood #2 – Arcade Fire

First Of The Gang To Die – Morrissey

I’m Waking Up To Us – Belle & Sebastian

The Flite – Cinematic Orchestra

The past is a grotesque animal – Of Montreal

Wolf Like Me – TV On A Radio

Jet – Are You Gonna Be My Girl

Red eyes and tears – BRMC

Heads explode – Monster Magnet

Weapon of Choice – BRMC

This time – Dj Shadow

There is an end – Greenhornes feat Holly Golightly

Pyke:

Singles/ Tracks of the decade

01.   How To Disappear Completely – Radiohead

02.   Tunnels – Arcade Fire

03.   Do You Realize – The Flaming Lips

04.   All That You Give – The Cinematic Orchestra feat. Fontella Bass

05.   Finding You – The Go Betweens

06.   I Am Trying To Break Your Heart – Wilco

07.   Stars – The Nostalgia 77 Octet

08.   One Day – Two Banks of Four

09.   Spread Your Love – BRMC

10.   Standing Next To Me – The Last Shadow Puppets

11.   Hate Then Love – The Dears

12.   Guess I’m Doing Fine – Beck

13.   Maps – The Yeah Yeah Yeah’s

14.   Black Wave – The Shins

15.   Modern Age – The Strokes

16.   Lonely Won’t Leave Me Alone – The Arlenes

17.   Perfect Blue – The Wedding Present

18.   Pretty Girls – Neko Case

19.   Young Bride – Midlake

20.   Six Days – Dj Shadow

8eios Iggy:

Singles/ Tracks of the decade

01.   The Defectors – It’s Gonna Take Some Time

02.   Porcupine Tree – Shesmovedon

03.   A Perfect Circle – Weak And Powerless

04.   Queens of the stone age – Go with the flow

05. Blackfield – Pain

06. Backyard babies – Nomadic

07.   The Raveonettes – Love In A Trashcan

08.   Six by Seven – IOU Love

09.   Airbourne – Runnin’ Wild

10. Monster Magnet – Heads Explode

11. Black Rebel Motorcycle Club – Aint No Easy Way

12.   The Chesterfield Kings – I Don’t Understand

13.   Distillers – Beat Your Heart Out

14.   The Magic Numbers – Forever Lost

15.   The Black Hollies – Paisley Pattern Ground

16.   Caesars – It’s Not The Fall That Hurts

17.   Jet – Are You Gonna Be My Girl

18.   The Black Keys – 10 A.M. Automatic

19.   Tom Petty – Saving Grace

20.   Metallica – I Dissapear

Thanx 4 the support!

Το CultZine σας εύχεται καλές γιορτές!

The fight is not over…καλές γιορτές σε όλους !

http://www.timeforclimatejustice.org/home/

http://www.timeforclimatejustice.org/home/intro

To Kid A των Radiohead ψηφίστηκε ο καλύτερος δίσκος της δεκαετίας σύμφωνα με το Rolling Stone!

Γράφει ο Θύμιος Τζάλας στον Η.Α. και θα συμφωνήσουμε μαζί του(o Shack δηλαδή γιατί ο Pyke αν είχε συνειδητοποιήσει οτι το αλμπουμ κυκλοφόρησε το 2000 και όχι το 1999 όπως πίστευε, θα το είχε ψηφίσει στο no1 – o 8eios Iggy δεν εξέφρασε άποψη) : Το περιοδικό Rolling Stone έβγαλε ως καλύτερο δίσκο της δεκαετίας το Kid A των Radiohead. Κάπως μου στοίχισε. Όχι γιατί θα ήθελα κάποιον άλλον στην κορυφή της λίστας.

Κυρίως γιατί το συγκεκριμένο δίσκο δεν μπορώ να τον ακούσω. Μου είναι τόσο ακαταλαβίστικος και απόμακρος που δεν έχω ιδέα γιατί κάποιος πρέπει να τον επιλέξει ως τον σημαντικότερο δίσκο μιας ολόκληρης δεκαετίας. Τον είχα αγοράσει, τον είχα βάλει ξανά και ξανά να τον ακούσω (το 2000 υπήρχε μια τεράστια προσμονή για το επόμενο βήμα των Radiohead) και όσες φορές και αν επιχείρησα τον άφησα στη μέση. Κατέληξα να μην τον θυμάμαι. Δεν αμφισβητώ την αξία του, ούτε το Rolling Stone. Ανησυχώ όμως: μήπως έχασα τη δεκαετία;

Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι δεν βγαίνει πια καλή μουσική ή τουλάχιστον όσο καλή έβγαινε κάποτε. Συνήθως έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: είναι μεγάλοι και έχουν ακούσει τη μουσική που πιστεύουν ότι τους αντιστοιχεί. Αν μεγάλωσαν στις δεκαετίες του ’70, του ’80, του ’90 αποθεώνουν τους δοκιμασμένους: τους Beatles, τους Clash, τους Smiths και τους Nirvana. Είναι δύσκολο όμως να αντιληφθείς τη σπουδαιότητα των νέων καλλιτεχνών αν δεν τους δοκιμάσεις. Και είναι ακόμη πιο δύσκολο να έχεις τις κεραίες σου ανοιχτές για να τους παρακολουθήσεις. Όσο μεγαλώνεις ο χρόνος και η διάθεση σου για νέα μουσική λιγοστεύουν. Καταλήγουμε να ταμπουρωνόμαστε στο… παλιό καλό ροκ. Αυτός είναι και ο φόβος στο άκουσμα της είδησης για το Kid A. Αν την τελευταία δεκαετία συνέβησαν στη  μουσική σκηνή πράγματα που δεν μπορώ πια να αντιληφθώ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μετά το 2000 υπάρχουν ένα σωρό υπέροχοι δίσκοι. Ότι η μουσική προχώρησε πιο μπροστά. Έγινε κτήμα περισσότερων ανθρώπων μέσω του ίντερνετ. Είναι πιο εύκολο να τη βρεις και πιο εύκολο να την φτιάξεις ο ίδιος. Αυτή η μαζικότητα απελευθέρωσε ήχους και ιδέες. Μου φαίνεται πως είναι από τις πιο γεμάτες και πολύχρωμες μουσικές που ακούσαμε ποτέ. Το ότι δεν την καταλαβαίνω μερικές φορές είναι γιατί το να συμβαδίζεις με την εποχή σου (όταν δεν γίνεται αυτόματα) είναι δύσκολο και θέλει κόπο. Ένας ακαταλαβίστικος δίσκος στην κορυφή μιας αξιόπιστης λίστας μπορεί να λειτουργήσει και ως ξυπνητήρι: ότι η μουσική βγαίνει εκεί έξω και πρέπει να πας προς το μέρος της για να την αγαπήσεις.

Κλιματικές Αλλαγές: Αναζητούνται ηγέτες

Ο Διευθυντής του Ελληνικού Γραφείου Νίκος Χαραλαμπίδης γράφει για την αποτυχία της Κοπεγχάγης

Ο πιο προοδευτικός πρόεδρος που ανέδειξαν οι ΗΠΑ στις τελευταίες δεκαετίες, έρχεται στη σημαντικότερη διεθνή διάσκεψη των τελευταίων δεκαετιών όπου δεν λέει τίποτα το συγκεκριμένο, δεν αναλαμβάνει την παραμικρή ευθύνη, δεν αναλαμβάνει την παραμικρή δέσμευση. Στη συνέχεια, λίγες ώρες πριν το τέλος (και την προδιαγεγραμμένη αποτυχία της Διάσκεψης της Κοπεγχάγης) φιάχνει ένα κείμενο λίγων παραγράφων που το ονομάζει «Συμφωνία» και έχει τη σύμφωνη γνώμη της Κίνας και λίγων ακόμα χωρών. Εκπρόσωποι αναπτυσσόμενων χωρών που συνεχίζουν μέχρι τελευταία στιγμή τις διαβουλεύσεις, μαθαίνουν (από την τηλεόραση) ότι ο πρόεδρος Ομπάμα ανακοίνωσε πως ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ. Αλήθεια, τους ρώτησε κάποιος; Οι Ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν ότι το προτεινόμενο κείμενο δεν έχει καμία σχέση με αυτό που οι ίδιοι (θεωρητικά τουλάχιστον) επιδίωκαν αλλά αναζητούν τρόπο να παρουσιάσουν αυτή την εξέλιξη σαν επιτυχία. Κι όμως, η «Συμφωνία» παραβιάζει πολλούς από τους αδιαπραγμάτευτους όρους που η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε πριν την έναρξη της Διάσκεψης. Η Δανέζικη Προεδρία σχεδόν πανηγυρίζει, μια και εφόσον τελικά προέκυψε «κάτι» από τη Διάσκεψη! (Αν αναλογιστεί κανείς την απαράδεκτη βιασύνη του πρωθυπουργού της Δανίας, όλες αυτές τις ημέρες, να αντικαταστήσει τις απαιτήσεις και προσδοκίες για μια νομικά δεσμευτική συνθήκη με μια πολιτική δήλωση, η χαρά του είναι κατανοητή.)

Το  αποτέλεσμα ήταν τουλάχιστον απογοητευτικό: μια «συμφωνία» που δεν είναι ούτε δίκαιη, ούτε φιλόδοξη, ούτε δεσμευτική.

περισσότερα εδώ: http://www.greenpeace.org/greece/news/where-the-leaders-goen

Ένας Radiohead έσπασε το «άβατο» στη Κοπεγχάγη

Ο τραγουδιστής των Radiohead, Thom Yorke, έσπασε τον κλοιό ασφαλείας και βρέθηκε στη συνδιάσκεψη των ηγετών για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη, παρότι οι πόρτες είναι κλειστές για το κοινό. «Είμαι εδώ ως δημοσιογράφος», λέει μπροστά στις κάμερες που τον εντόπισαν.

«Ήθελα να διαπιστώσω ιδίοις όμμασι, τι ακριβώς συμβαίνει γιατί από το διαδίκτυο δεν μπορώ να καταλάβω ακριβώς τι γίνεται και για εμένα είναι πολύ σημαντικό», δήλωσε ο Yorke.

Το προηγούμενο χρόνο, ο Yorke προώθησε την εκστρατεία Big Ask, η οποία είχε ως βασικό αίτημα τη μείωση των εκπομπών των ρύπων κατά 80% μέχρι το 2050.

TVXS

Παταγώδης αποτυχία η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης

Στην πρωτεύουσα της Δανίας χάθηκε μία ιστορική ευκαιρία προκειμένου να αποτραπεί το επερχόμενο κλιματικό χάος στον πλανήτη. Το ρολόι μετράει αντίστροφα και η ανθρωπότητα παίζει κορώνα γράμματα με την ίδια της την επιβίωση στον πλανήτη. Μέσα στους επόμενους μήνες, η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να επαναφέρει τις εκτροχιασμένες διαπραγματεύσεις στις ράγες μίας δίκαιης, φιλόδοξης και νομικά δεσμευτικής συμφωνίας.

Η Greenpeace καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την υπεροψία με την οποία οι ηγέτες των αναπτυγμένων κρατών αντιμετώπισαν τις διαπραγματεύσεις στην Κοπεγχάγη. Δίχως να είναι διατεθειμένες να κάνουν ούτε ένα βήμα παραχώρησης προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, ουσιαστικά επέλεξαν τη χειρότερη δυνατή λύση από το να δουλέψουν από κοινού για το συλλογικό καλό της ανθρωπότητας. Φεύγοντας από την Κοπεγχάγη την Παρασκευή, οι ηγέτες των αναπτυγμένων κρατών δήλωσαν ότι επετεύχθη ‘συμφωνία’. Φευ… Το μόνο που άφησαν πίσω τους, ήταν χάος και σύγχυση. Οι αντιπροσωπείες των χωρών που έμειναν πίσω για να επεξεργαστούν όλο το βράδυ το αποτέλεσμα της Διάσκεψης, προσπαθούσαν να καταλάβουν τι ακριβώς είναι αυτή η ‘Συμφωνία της Κοπεγχάγης’. Δυστυχώς, η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το Κλίμα ολοκληρώθηκε με έναν άδοξο, ασυνάρτητο και έντονα αμφισβητούμενο τρόπο.

Ουσιαστικά απούσες από τη διαδικασία ήταν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ώρα που οι διαπραγματεύσεις κατέρρεαν και οι ΗΠΑ με την Κίνα επιχειρούσαν να συμφωνήσουν μεταξύ τους με παρασκηνιακό τρόπο, η ΕΕ κατάφερε να μην κάνει ούτε το στοιχειώδες: να αυξήσει το στόχο μείωσης των εκπομπών από 20% σε 30% και να δώσει νέα πνοή στις διαπραγματεύσεις. Μάταια τα αναπτυσσόμενα κράτη περίμεναν μέχρι την τελευταία στιγμή μία κίνηση στήριξης από τον αυτοαποκαλούμενο ‘ηγέτη’ στον αγώνα ενάντια στις κλιματικές αλλαγές. Αντίθετα, η ΕΕ αποφάσισε να στηρίξει τη ‘συμφωνία’ που παρουσιάστηκε στο τέλος, αν και είναι κατά πολύ κατώτερη από τα ελάχιστα αποδεκτά όρια που η ίδια η ΕΕ είχε θέσει πριν από λίγες μόλις ημέρες.

Ο Γενικός Διευθυντής της Greenpeace, Κούμι Ναϊντού, προειδοποίησε: «Ο κόσμος αντιμετωπίζει τραγικό έλλειμμα ηγεσίας. Αντί να δουλέψουν από κοινού με σκοπό να διασφαλίσουν το μέλλον εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, οι ηγέτες των πιο ισχυρών κρατών του πλανήτη πρόδωσαν τις σημερινές και μελλοντικές γενιές. Η αποτροπή μιας κλιματικής καταστροφής είναι πλέον κάτι πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθεί.»

περισσότερα εδώ : http://www.greenpeace.org/greece/news/copenhagen-wrap-up

Thursday 17/12@Lemon

Πέμπτη 17/12 ο Shack διαλέγει postwave, dream pop, alternative ήχους και όχι μόνο…στο Lemon!

Oι δέκα καλύτεροι δίσκοι της δεκαετίας σύμφωνα με τους CultZiners

Shack , Pyke και 8eios Iggy συνεδριάζουν, αναπωλούν και ψηφίζουν τα καλύτερα αλμπουμ για τη δεκαετία που σε λίγες  μας αποχαιρετάει…

Shack:

10.Black Rebel Motorcycle Club – B.R.M.C.(2000)

Οι BRMC πήραν το όνομα τους απο την ομόνυμη συμμορία του Marlon Brando στην ταινία “The Wild One” και πέρασαν τα νιάτα τους λιώνοντας τους δίσκους των Stooges, των Velvet Underground αλλά και των πιο σύγχρονων και αγαπημένων Jesus and the Mary Chain. Το ομόνυμο αλμπουμ τους χαρακτηρίζεται απο βαριά Riffs, κολλητικά ρεφραιν και σκοτεινές ψυχεδελικές αλλά και punk συνθέσεις.Κάτι μεταξύ των And You will Know Us by The Trail of Dead και των JAMC το αλμπουμ των BRMC έχει χαρακτήρα και διθέτει κλάση, επάξια λοιπόν κατέχει τη θέση του στη δεκάδα με τα καλύτερα των 00s.

Pyke:

10.Menahan Street Band – Make the Road By Walking (2008)

Brooklyn supergroup με μέλη των Antibalas, Budos Band, Dap Kings και El Michels Affair έσκασαν σαν βόμβα πέρσι με έναν πολυμορφικό ήχο που περιλαμβάνει το φανκ, την σόουλ τζαζ, το Αφρο φανκ, και το R&B παλαιάς κοπής μπολιασμένα με soundtrack ατμόσφαιρα ταινίας blaxploitation των 70ς ενώ ταυτόχρονα πνέει και μια μοντέρνα αύρα κάνοντας το όλο πακέτο ακόμα πιο ελκυστικό και εθιστικό. Πλήρως ορχηστρικό βέβαια…

8eios Iggy:

10.The June Magic Circles (2009)

O ποιο «ηλιόλουστος» δίσκος των 00s (μαζί ίσως με κάποια προσπάθεια των The Magic Numbers ή των Last Shadow Puppets ).Οι Beatles συναντούν τους Kula Shaker, οι Beach Boys παίζουν garage με τους Jam , οι πρώιμοι Screaming Trees fuzzαρουν με riffακια των Byrds!!!! Ακούστε το album μαζί με το extra-single  της μπάντας “Makes Me Feel Good” για πλήρη απόλαυση. Μαγικοί Ιταλοί!!!!

http://www.myspace.com/thejuneband

Η συνέχεια της αντίστροφης μέτρησης εδώ…

Fuzzy on the road…Mirror Phase Tour 0910

Οι Fuzzy Nerds ξεκίνησαν την περιοδεία τους Happy Fuzzy Mirror Phase και στις 12 Δεκεμβρίου θα βρίσκονται στα Γιάννενα για να μας παρουσιάσουν τον νεο τους δίσκο Mirror Phase

http://www.myspace.com/thefuzzynerds

Διαβάστε τη συνέντευξη των Fuzzy Nerds στο CultZine εδώ…

«Συγγνώμη. Θα μπορούσαμε να είχαμε σταματήσει τις καταστροφικές κλιματικές αλλαγές… και δεν το κάναμε».

Κατά τις ημέρες της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το κλίμα, το αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης αναμένεται να κατακλυστεί από χιλιάδες πολιτικούς, εκπροσώπους κρατών και δημοσιογράφους. Εκεί τους περιμένει μία έκπληξη! Μεγάλες φωτισμένες διαφημιστικές αφίσες που απεικονίζουν τους ηγέτες των πιο ισχυρών κρατών, όπως μπορεί να δείχνουν σε δέκα χρόνια από τώρα, βρίσκονται σε κάθε γωνιά του αεροδρομίου της Κοπεγχάγης με το μήνυμα  «Συγγνώμη. Θα μπορούσαμε να είχαμε σταματήσει τις καταστροφικές κλιματικές αλλαγές…και δεν το κάναμε».

Οι ηγέτες του πλανήτη, είναι απολύτως αναγκαίο τις κρίσιμες αυτές ημέρες της Συνόδου της Κοπεγχάγης, να καταλήξουν σε μία φιλόδοξη, δίκαιη και νομικά δεσμευτική συμφωνία που θα διασφαλίσει το μέλλον των επόμενων γενιών. Σε αντίθετη περίπτωση, ο πλανήτης δε θα μας συγχωρήσει…

http://www.greenpeace.org/greece/ER/

Καθημερινοί Ποδηλάτες – Ποδηλατοβόλτα Δεκεμβρίου, Παρασκευή 4-12-2009

Συνάντηση την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου στις 18.00 μμ στην Κεντρική Πλατεία για μια βόλτα στο κέντρο της πόλης !

Σας περιμένουμε όλους εκεί!

Μήκος διαδρομής: 7.5 Χλμ.

Διαδρομή: Κεντρική Πλατεία, Οδός Μιχαήλ Αγγέλου, Οδός Πινδάρου, Άλσος, Οδός 28ης Οκτωβρίου, Κεντρικά Φανάρια, Δημαρχείο, Οδός Αβέρωφ, Οδός Καραμανλή, Μώλος Καραβάκια, Κυρά Φροσύνη, Δώδεκα, Ποδηλατόδρομος (12 – Πάρκο Κάτσαρη), Πάρκο Κάτσαρη “Παιδική χαρά”, Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου, Κόμβος Κενάν Μεσαρέ, Οδός Στρατηγού Βογιάνου, Λεωφ. Γ. Γενηματά, Λεωφόρος Αρχ. Μακαρίου, Θέατρο “Παλιά Δημοτικά Σφαγεία”

http://podilatesioannina.blogspot.com/

Καλό μήνα με Devendra Banhart !

Το CultZine σας έυχεται καλό μήνα με δυο απο τα τα πιο όμορφα tracks(σε πακέτο του ενόs video) απο τον τελευταίο δίσκο του Devendra Banhart - What Will Be (2009), το Baby και το 16th & Valencia Roxy Music, enjoy!