Το Μουσείο σε ένα κόσμο που αλλάζει

 

Σειρά εκδηλώσεων στο πλαίσιο του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων 2012 (Παρασκευή 18 Μαϊου) προγραμματίζονται στα μουσεία της Ηπείρου, όπως και σε όλη την επικράτεια με γενικό τίτλο «Το Μουσείο σε ένα κόσμο που αλλάζει. Νέες προσκλήσεις- νέες εμπνεύσεις».

Το θέμα του φετινού εορτασμού ο οποίος συμπίπτει με την 35η καθιέρωση του θεσμού αποτελεί μια αναγνώριση της ανάγκης των μουσείων για μεγαλύτερη ενεργοποίηση, αξιοποίηση της τεχνολογίας και καλλιέργεια νέων μέσων έκφρασης, προκειμένου να φανεί η πολυδιάσταση συμβολή τους στην κοινωνία και τον πολιτισμό.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων συμμετέχει στον εορτασμό της ημέρας και φιλοξενεί στους χώρους της μόνιμης έκθεσης των συλλογών του το νέο έργο του εικαστικού Τάκη Στεφάνου, με τίτλο «Ύλες- Μνήμη». Η έκθεση, η οποία θα διαρκέσει από 15 Μαΐου έως 15 Ιουλίου, γίνεται σε συνεργασία με το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Ηπειρωτικών Σπουδών.

Πρόκειται για μια «έκθεση μέσα στην έκθεση», η οποία προβλέπεται να συνδυαστεί με μια σειρά παράλληλων δράσεων.

Photometria 2012: Video στα Παλιά Σφαγεία

Στα πλαίσια του φεστιβάλ “PHOTOMETRIA 2012″ θα προβληθούν βίντεο στον Πολιτιστικό Πολυχώρο στα Παλαιά Σφαγεία σε συνεργασία με το Athens Video Art Festival .

 18 Μαίου Παρασκευή, ώρα 20:00

Αφιέρωμα στη Vouvoula Skoura, παρουσία της καλλιτέχνιδος

 Συνολική Διάρκεια προβολών 80′

«Νερό στο τραπέζι» Αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη (20′)

«Κώδικες» (10′)

«Etel Adnan-Εξόριστες Λέξεις» (50′)

 Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Γραφιστικές Τέχνες στο ATI και Computer Graphics στο Middlesex Polytechnic. Έζησε στο Λονδίνο από το 1967-1973. Παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας Τέχνης. Ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών στην Αθήνα (ΚΕΤ). Ασχολήθηκε με πειραματικές τεχνικές πάνω στη φωτογραφία, που τις εφάρμοσε στις γραφικές τέχνες.

 

TV: “Docville – Σούτσου 21″

“Δ. ΣΟΥΤΣΟΥ 21, ΑΘΗΝΑ” της Εύας Στεφανή

ΕΤ 1 – ΤΕΤΑΡΤΗ  16/05/2012 – Ώρα 19.00 και 23.45 (Ε)

Το νοσοκομείο και οι άνθρωποί του, εν καιρώ συγχωνεύσεων.
Ένα μικρό δημόσιο νοσοκομείο στο κέντρο της Αθήνας. Μέσα από άλλοτε τραγικά και συχνά αστεία περιστατικά ερχόμαστε σε επαφή με την καθημερινότητα ασθενών και εργαζομένων. Συγχρόνως, γινόμαστε μάρτυρες της σύγχρονης πολυεθνικής ελληνικής πραγματικότητας μέσα από την επαφή με αλλοδαπούς που συρρέουν καθημερινά για υγειονομικό έλεγχο, ώστε να πάρουν άδεια εργασίας, όπως και με τις αλλοδαπές «αποκλειστικές» νοσοκόμες που για χρόνια φροντίζουν τους ασθενείς. Πολλά άτομα από το προσωπικό δουλεύουν εκεί πάνω από δεκαπέντε χρόνια και έχουν στενούς δεσμούς φιλίας μεταξύ τους. Τι γίνεται, όμως, όταν ξαφνικά το νοσοκομείο απειλείται να συγχωνευθεί με ένα μεγαλύτερο νοσοκομείο; Κινδυνεύει ή όχι να διασαλευτεί αυτός ο παράδοξος μικρόκοσμος;

Εκτέλεση παραγωγής: Minimal Films για την ΕΡΤ – Παραγωγή: Μάρκος Γκαστίν

Photometria – Έκθεση της Πέπης Λουλακάκη

Έκθεση φωτογραφίας της  Πέπης Λουλακάκη, «Θράκη»

Πέμπτη 17/05/2012, 20:00,Κάστρο Ιωαννίνων – Ιτς καλέ

Η Πέπη Λουλακάκη γεννήθηκε στην Αθήνα και εργάζεται ως freelancer φωτογράφος. Έχει καλύψει αποστολές σε διάφορα σημεία του πλανήτη για περιοδικά ελληνικού και ξένου Τύπου με θέματα κυρίως κοινωνικά, κοινωνικοπολιτικά και πολιτιστικά. Επίσης ασχολείται με το πορτρέτο με γνωστότερη τη σειρά των πορτρέτων μουσικών από όλο τον κόσμο. Έχει παρουσιάσει έργα της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις καθώς και σε εκδόσεις βιβλίων.

 Θράκη. Τόσο κοντά, τόσο μακριά, 2010

Περιγραφή

Τι γνωρίζουμε για την ελληνική Θράκη και τους μουσουλμάνους συμπολίτες μας; Ποια πράγματα μας χωρίζουν και ποια μας ενώνουν; Η ενασχόληση με τις μουσουλμανικές μειονότητες της Θράκης είναι από τα τελευταία θέματα ταμπού για την ελληνική κοινωνία. Ακουμπάει ευαίσθητες χορδές. Θυμίζει τα λάθη και τις χαμένες ευκαιρίες στο χειρισμό αυτού του ζητήματος, τόσο από την ελληνική όσο και από την τουρκική πλευρά. Με κίνητρο κοινωνικό, επιχειρεί να γνωρίσει στην υπόλοιπη Ελλάδα αυτούς τους «άγνωστους» συμπολίτες μας. Καταφέρνει να σπάσει το άβατο της μουσουλμανικής κοινωνίας και να ζήσει με τους ανθρώπους αυτούς για δύο χρόνια, καταγράφοντας την καθημερινή ζωή τους και μιλώντας μαζί τους τόσο για τα μεταξύ τους προβλήματα όσο και για τα πράγματα που τους χωρίζουν με το επίσημο ελληνικό κράτος. Όσα είδε, άκουσε και έζησε η δημιουργός αποτυπώνονται σε ένα λεύκωμα που δεν αρκείται στην παρουσίαση εξαιρετικών φωτογραφιών, αλλά τις συνδυάζει με το κοινωνικό ρεπορτάζ και την έρευνα.

 pepiloulakaki.com

” Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν” στο Πολυθέαμα

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΤΑ ΤΡΑΙΝΑ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ (1966) του Γίρι Μενζέλ

Πολυθέαμα – ώρα 22.00 – είσοδος 1 ευρώ (για τις ανάγκες ενοικίασης της αίθουσας)

Ο νεαρός Μίλος (Václav Neckář) εργάζεται ως μαθητευόμενος στον σιδηροδρομικό σταθμό ενός χωριού, στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Τσεχοσλοβακία. Ο πόλεμος και οι συνέπειές του δεν τον πολυαπασχολούν, γιατί έχει να λύσει ένα πολύ προσωπικό «φλέγον» ζήτημα: να ξεπεράσει το τρακ του πρωτάρη και να καταφέρει επιτέλους να έχει μια ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή. Στην επιδίωξή του αυτή, θα γίνει ήρωας κωμικοτραγικών καταστάσεων και επεισοδίων, μέχρι που κάποια στιγμή θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια επιχείρηση ανατίναξης ενός γερμανικού τραίνου μεταφοράς πολεμοφοδίων και θα γίνει, άθελά του, ήρωας της αντίστασης.

Γυρισμένη στη σύντομη περίοδο φιλελευθεροποίησης, που έμεινε στην ιστορία ως Άνοιξη της Πράγας, η ταινία του Menzel, αν και τοποθετείται την εποχή της γερμανικής κατοχής, θεωρήθηκε ως μια αλληγορία για την κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία της εποχής του. Ενδεικτική και υποστηρικτική για την παραπάνω παραδοχή, είναι μια αφίσα που διόλου τυχαία παρατηρεί και αναδεικνύει η κάμερα του δημιουργού, κατά την έξοδο του υποβασταζόμενου Μίλος από το ξενοδοχείο-οίκο ανοχής, στο οποίο αποπειράται να αυτοκτονήσει. Η αφίσα απεικονίζει ένα τεράστιο δαιμονικό χέρι που απειλεί την πόλη της Πράγας, και το οποίο έχει χαραγμένο πάνω του το σφυροδρέπανο. Η συγκεκριμένη εικόνα θα μπορούσε να θεωρηθεί και προφητική για την εισβολή των Σοβιετικών τανκς στην Πράγα τον Αύγουστο του 1968.

Περισσότερα εδώ…

Βιβλίο: “Ο χρόνος τα παίρνει όλα” του Γιάννη Κατσούλη

Οι εσωτερικοί μονόλογοι ενός άνθρωπου καθώς περπατάει σε μια πόλη που έχει αλλάξει / Αλληλοαναιρέσεις της σκέψης λίγο πριν από την είσοδο μιας καινούργιας χρονιάς / Όταν μια σφήκα πυροδοτεί τις αντιδράσεις των ενοίκων μιας πολυκατοικίας / Ο μύθος και η πραγματικότητα ενός νεαρού καλλιτέχνη / Ένας άνεργος που θέλει να γίνει ενεργός / Το πορτραίτο ενός ανθρώπου που θέλει ν’ αφουγκραστεί την αλλαγή / Όταν ο θάνατος γυροφέρνει τα κρεβάτια των νοσοκομείων χωρίς να γνωρίζει ότι η τελευταία λέξη ανήκει στους ασθενείς / Η ιστορία μιας σύγχρονης νεράιδας / Η νοσταλγική και αδιάλλακτη ζωή ενός γέρου / Η περιπέτεια μιας παθιασμένα ματαιόδοξης γυναίκας / Η χαμένη αθωότητα ενός παιδιού / Η ανάδυση της παλιάς αίγλης ενός σκοτεινού κι εγκαταλειμμένου χώρου / Οι μοιραίες συναντήσεις σ’ ένα δρόμο χωρίς όνομα

 Ιστορίες ανθρώπων που αφήνονται να τους παρασύρει ο απόηχος των αναμνήσεων, ξεπερνώντας τα δυσοίωνα μηνύματα του χρόνου και προσπαθώντας να ξαναβρούν τη χαμένη τους δύναμη κι ελπίδα.

TV: “Μικροπόλεις – Εκάλη”

Eπεισόδιο 14 “Εκάλη – Το τείχος (τελευταία) “  του Γιάννη Γαϊτανίδη

ΕΤ 1 – Ώρα 20.00 και 00.40 (σε επανάληψη)

Με κλειδί τη λέξη, την έννοια, την δομική κατασκευή “τείχη”, ο Γιάννης Γαϊτανίδης εισχωρεί στην Εκάλη. Με αφετηρία τις οχυρές περιφράξεις γύρω από τις επαύλεις της Εκάλης, το ντοκιμαντέρ αναζητά την αθέατη ζωή των κατοίκων πίσω από τον ηθελημένο τους αποκλεισμό. Μια σειρά εξομολογήσεών τους θα αποκαλύψει σταδιακά τη σύνδεση των εξωτερικών αυτών τειχών,του απομακρυσμένου από το κέντρο προαστείου, με τα εσωτερικά τείχη που επιβάλλει η μοναξιά και η απομόνωση του καθενός στο σπίτι του.

Ο σκηνοθέτης διαλέγει για πρόσωπά του ανθρώπους μόνους, άντρες γυναίκες ή παιδιά. Πλαισιωμένοι από τα κατοικίδιά τους, που παίζουν κυρίαρχο ρόλο στις αφηγήσεις τους, οι ήρωες αφήνονται να αναμετρηθούν με τα σπίτια τους, τους κήπους τους, τους φαρδείς μα έρημους δρόμους της γειτονιάς τους. Ρολά που αυτόματα κλειδώνουν, γκαραζόπορτες που σηκώνονται και ξαναπέφτουν, αναφορές στο κλείδωμα και ξανα-κλείδωμα των υπνοδωματίων πριν τον βραδινό ύπνο, σπέρνουν μέσα στην αφήγηση το φόβο. Το φόβο των “άλλων”, των εισβολέων, ακόμα και όλων όσων δεν έχουν συστάσεις για να μπουν στο tennis-club. Η ευθεία αναλογία ανάμεσα στο ύψος των Τειχών και το ύψος του φόβου επανέρχεται μόνιμα, φωτισμένη κάθε φορά από νέα οπτική.

“Πεθαίνω σαν χώρα” στο Πολυθέαμα

To +Iνστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών] παρουσιάζει την Παρασκευή 18 το Σάββατο 19 και την Κυριακή 20 Μαΐου και ώρα 9,30΄μ,μ στην αίθουσα 2 του Πολυθεάματος την θεατρική παράσταση του Δ. Δημητριάδη “ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑN ΧΩΡΑ”

Το θεατρικό έργο «ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑΝ ΧΩΡΑ» του Δημήτρη Δημητριάδη από το +Ινστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών] σε σκηνοθεσία Τάσου Σαγρή, είναι μια προσεχτική και ενδελεχής καταγραφή της ολικής κατάρρευσης μιας κοινωνίας. Μετά από «χίλια χρόνια» συνεχούς ανισότητας, εκμετάλλευσης, οικονομικής κρίσης και πολέμου που διακόπτονται από σύντομα χρονικά διαλείμματα ψεύτικης αφθονίας και επίπλαστης ειρήνης, το νόημα της ανθρώπινης συνύπαρξης και της κοινωνικής ζωής καταρρέει για πάντα. Η σύγκρουση ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις της συντήρησης και τις απέλπιδες προσπάθειες ανανέωσης της κοινωνίας φτάνει στην οριακή της έξαρση. Τότε πλέον, οι γυναίκες χάνουν την ικανότητα τους να γεννούν παιδιά, η ζωή χάνει την δύναμη της να αναπαραχθεί. Αυτό έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα να μεταλλαχθεί ο κοινωνικός ιστός σε τέτοιο βαθμό ώστε η «Χώρα» καταρρέει με ένα κύμα καταστροφών και μαζικών δολοφονιών που συνταράσσουν τα θεμέλια της Ιστορίας. Κάθε θεσμός καταστρέφεται από τους κατοίκους της χώρας, όλα ξαφνικά γίνονται άγνωστα και απειλητικά, η ζωή γίνεται μια παγίδα θανάτου. Κάποια χρόνια μετά, και όταν πλέον όλα έχουν αλλάξει και δεν έχει μείνει τίποτα από την ζωή όπως την γνωρίζαμε, τέσσερις ηρωίδες διαφορετικής ηλικίας (το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον) μας περιγράφουν την ιστορία του τέλους μιας κοινωνίας, το τέλος μιας «Χώρας», την τρομακτική κατάληξη μιας εποχής που ίσως είναι η εποχή μας…

σκηνοθεσία: Τάσος Σαγρής -παίζουν: Σίσσυ Δουτσίου, Σοφία Σταυρακάκη,Άλκηστις Πολυχρόνη, Δανάη Νικολαΐδη – Μulti Μedia: Void Optical Art Laboratory Venus Melena | A.Καφετζη | Μ. Γκουνελας -Ηχητικά Περιβάλλοντα: Γ.Κουβαράς -Μουσικά αποσπάσματα: Mogwai, Sigur Ross, Slowdive, God Speed You Black Emperor

Περισσότερα εδώ…

Δευτέρα 14_05_12 στις 20.00-22.00(GMT+2) στο”Across The Wire”@www.bleepradio.gr

Δευτέρα 14_05_12 στις 20.00-22.00(GMT+2) στο”Across The Wire” @www.bleepradio.gr
Aπο τον Bob Dylan και τον νέο Chris Rea στον Frenic και τον
LL Cool J.

Και απο τον ολοκαίνουργιο Richard Hawley και τους Tindersticks στους Slim Moore And The Mar-kays και τον Curtis Mayfield.

Ενδιάμεσα 3(μπορεί και 4) αγαπημένα στη σειρά απο τον Mike Scott και τους Waterboys!

Έκθεση του Γιάννη Δήμου στην Πινακοθήκη

Έκθεση του Γιάννη Δήμου «Αλβανία, Εικόνες στο Μεταίχμιο»

Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων – Εγκαίνια: Τρίτη 15/05 2012, στις 20:00

Περιγραφή

 Με την συγκεκριμένη έκθεση απεικονίζει με το φωτογραφικό του φακό την καθημερινότητα των Αλβανών πολιτών αλλά και την επικρατούσα πολιτική κατάσταση κατά την δυσχερή για την Αλβανία διετία 1990-91. Η αλλαγή του πολιτικού καθεστώτος στην χώρα στις αρχές του 1990, συντελεί στην κοινωνική αλλαγή και αυτή τη μεταβατική φάση επιλέγει να καταγράψει με διακριτικό τρόπο ο καλλιτέχνης. Το φωτογραφικό υλικό αποτελείται από σκηνές δρόμου, εξορίας και εξεργέσεων αλλά και απλές εικόνες καθημερινότητας, οι οποίες μεταφέρουν στο κοινό το συγκινησιακό κλίμα και τα συναισθήματα που επικρατούσαν στην Αλβανία εκείνης της περιόδου

Ο Γιάννης Δήμου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1944. Σπούδασε Ιστορία Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και πήρε μεταπτυχιακό στη Ζωγραφική το 1968. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1969, δίδαξε καλές τέχνες, φωτογραφία και φιλοσοφία στις Αμερικάνικες Σχολές Παροικίας στην Αθήνα.

Περισσότερα εδώ…

Τα “Παιδιά του Παραδείσου” στην Πρέβεζα

Τα παιδιά του Παραδείσου (1945) του ΜΑΡΣΕΛ ΚΑΡΝΕ

Δευτέρα 14 Μαίου 2012 – Πολιτιστικό Κέντρο  ΟΑΣΗ – Ώρα:  8

 Παρίσι, 1840, Λεωφόρος του Εγκλήματος. Μέσα στο πολύβουο πλήθος που συνωστίζεται γύρω από τα θεάματα, μια ελεύθερη γυναίκα, η Γκαράνς, γίνεται το αντικείμενο του πόθου ενός πρωτοπόρου, αλλά και συνεσταλμένου μίμου, του Μπαπτίστ. Εκείνος την ερωτεύεται παράφορα και με μια εξαιρετική παντομίμα την γλιτώνει από τη φυλακή. Ένας τέτοιος έρωτας όμως δεν είναι εφικτός. Η γοητευτική Γκαράνς προσελκύει πολλούς άντρες δίπλα της και ο ρομαντικός Μπαπτίστ δεν δέχεται τίποτα από το απόλυτο! Σύντομα τους δύο τους χωρίζουν άλλοι έρωτες. Ο Λασνέρ, ο Φρεντερίκ Λεμαίτρ και ο πάμπλουτος κόμης Εντουάρ διεκδικούν την Γκαράνς και η πιστή, ερωτευμένη Ναταλί τον Μπατίστ. Φαίνεται πως οι ζωές τους είναι καταδικασμένες να εξελίσσονται παράλληλα. Όμως, το πάθος του Μπαπτίστ φαίνεται να παραμένει άσβεστο και να φουντώνει περισσότερο όσο περνά ο καιρός…

Ψηφίζω Ποδήλατο!

Τα Γιάννινα συμμετέχουν και φέτος, όπως κάθε χρόνο, στην «5η Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία» που διοργανώνεται ταυτόχρονα σε πολλές πόλεις της Ελλάδας με το σύνθημα: ΨΗΦΙΖΩ ΠΟΔΗΛΑΤΟ. Ο Πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ομίλου Φίλων Ποδηλάτου Ιωαννίνων – ΟΦΠΙ καλούν τα μέλη και τους φίλους του ποδηλάτου , να συμμετέχουν στην Ποδηλατική Διαδρομή πόλης, την Κυριακή 13 Μαϊου 2012 – ώρα 12.00 – Πλατεία Πάργης.

ΔΙΑΔΡΟΜΗ: Εκκίνηση από Πλατεία Πάργης ώρα 12.30, Πυρσινέλα, Ναπ. Ζέρβα, Πλατεία Ομήρου, Δόμπολη, Λεωφ. Δωδώνης , Κεντρική Πλατεία, Βλαχλείδου, Χαρ. Τρικούπη, 28ης Οκτωβρίου, Πλατεία Δημαρχείου, Αβέρωφ, Καραμανλή, γύρο του Κάστρου, πάλι Καραμανλή, Πλατεία Μαβίλη περίπου ώρα 14.00. Πληροφορίες: 6974083835.

Κυριακές στο πανί: “Αόρατος Συγγραφέας”

ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΣΤΟ ΠΑΝΙ Δ΄. Πέρα από τις δυνάμεις τους

ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΜΑΪΟΥ

 Πολιτιστικός Πολυχώρος Παλιά Σφαγεία – Ώρα έναρξης 8.30 μ.μ.- Είσοδος ελεύθερη

«Αόρατος Συγγραφέας» (The Ghost Writer), Roman Polanski, Γαλλία – Γερμανία – Ην. Βασίλειο, 2010, 128 λεπτά. Παίζουν: Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Πηρς Μπρόσναν, Κιμ Κάτραλ, Ολίβια Γουίλλιαμς

Ένας Άγγλος συγγραφέας με ειδικότητα στο ghost writing, το οποίο είναι η συγγραφή αυτοβιογραφιών προσωπικοτήτων, που όταν εκδίδονται, φέρουν το όνομα του ανθρώπου για τον οποίο γράφτηκαν και όχι του συγγραφέα, ο οποίος παραμένει ένα «φάντασμα», ταξιδεύει σε ένα νησί βόρεια της Washington DC στην Αμερική, όπου διαμένει ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Adam Lang. Τον έχουν προσλάβει για να συνεχίσει το έργο του προκατόχου του που βρέθηκε νεκρός από ατύχημα, αφήνοντας ημιτελή την αυτοβιογραφία του πολιτικού. Το ταραχώδες παρελθόν του Lang που βγαίνει στην επιφάνεια με κατηγορίες εις βάρος του για εγκλήματα πολέμου, η μυστηριώδης σύζυγος Ruth που οργανώνει τις πολιτικές κινήσεις του άντρα της, οι ανεξιχνίαστες συνθήκες θανάτου του προηγούμενου συγγραφέα και οι πράκτορες/σωματοφύλακες που ελέγχουν τα πάντα στην καθημερινότητα κάνουν το «φάντασμα» να αναρωτιέται γιατί ένα τόσο τετριμμένο και βαρετό κείμενο που βρήκε από τον προκάτοχό του ως προσχέδιο της αυτοβιογραφίας μπορεί να είναι τόσο επικίνδυνο.